موريکونه و اولين تجربه رهبري در 78 سالگي

 

انيو موريکونه Ennio Morricone که در زمينه ساخت و اجراي موسيقي سابقه فعاليتي 60 ساله دارد، به هاليوود ميرود تا پس از مدتها جايزه اسکاري که همه اهل فن سالهاست آنرا حق اين موسيقيدان کهنه کار ميدانند، دريافت کند. وي در اين سفر براي اولين بار دست به رهبري ارکستر زده است.

شب قبل از اولين کنسرت رسمي وي در راديو سيتي Radio City، اين ايتاليايي 78 ساله در مراسمي خصوصي در تالار اصلي سازمان ملل و در حضور ميهمانان شاخص، به رهبري ارکستر سمفونيتا (ارکستر سمفونيک کوچک) رم Rome Sinfonietta Orchestra پرداخت. او اين برنامه را اداي احترام به سازمان ملل خواند و اجراي خود را به تمام کارکنان سازمان ملل و کوششهاي آنان در راه صلح، تقديم نمود.

موريکونه که موسيقي نمادين او براي فيلم "خوب، بد، زشت" در ميان کارنامه اي با بيش از 400 اثر سينمايي قرار دارد، پس از پنج مرتبه غفلت آکادمي هنر و علوم سينمايي، در آخر ماه جاري به دريافت اسکار افتخاري نائل خواهد شد.

بان کي مون Ban Ki-moon دبيرکل جديد سازمان ملل که تنها دو ساعت از سفر 9 روزه اش به 11 کشور بازگشته بود، خطاب به وي چنين گفت: " استاد موريکونه، تمام ما کساني که براي رسيدن به اين هدف ميکوشيم، عميقا از اين حرکت متحدانه شما سپاسگذاريم. موسيقي شما، تصوير تمام نماي سازمان ملل است. پر از ماجرا و داستانهاي متعدد. اين موسيقي ميتواند داستانهايي درباره مردمي با روياهاي عميق حکايت کند و همچنين ميتواند خوب، بد و زشت را نمايان سازد."

ادامه نوشته

The Wall شاهکار موسيقي راک

کاميار عباسي

 

"ديوار پينک فلويد" نقطه اوج حضور موسيقي راک در يک فيلم و نمونه اي تکرار نشدني از يک اپراي موفق راک است. فيلم The Wall تفسيري است زيبا از اثر جاودانه پينک فلويد با داستاني تاثير گذار در مورد کودکي، شهرت و جنون فردي که مي تواند نمونه اي از افراد يک جامعه باشد. اين فيلم بدون شک جايگاه آنرا دارد که نوعي اعجاز سينمايي تلقي شود.

                                

"ديوار" داستان پينک، دانش آموزي جوان و جاه طلب است که براي طغياني در برابر آسيب هاي روحي دوران کودکي اش به راک پناه مي آورد، سپس به يک ستاره تبديل شده و چنان شورشي در وجود او بوجود مي آيد که نهايتا وي را به کام جنون مي کشاند.

شايد بتوان "ديوار" را آميزه اي از داستان زندگي خواننده و گيتاريست گروه پينک فلويد، راجر واترز و سيد برت دانست. کودکي پينک مقارن با شهرت و محبوبيت راجر واترز است. در اين فيلم شخصيت او به عنوان يک نوجوان افسرده که دستخوش ناملايماتي چون عدم حضور پدر و نيز مشکلات روحي و رواني ناشي از جو ديکتاتوري حاکم بر مدرسه شبانه روزي ، به تصوير کشيده شده است.

در مقابل دوران جواني پينک را مي توان به نوعي داستان زندگي سيد برت تشبيه کرد که حضور در گروه پينک فلويد سکوي پرتابش به اوج قله شهرت و نهايتا جنون او شد. همانطور که پينک - که نقش او را در اين سنين باب گلدوف ايفا نموده است - به فوق ستاره تبديل مي شود و در پي آن افسردگي و اضطراب هاي اجتماعي بر شخصيت او چيره مي گردد و سرانجام به جنون و بيماري توهم مبتلا مي شود.

                                   

ادامه نوشته

جايزه گولدن گلاب موسيقي متن

 

شب گذشته در مراسم اعطاي جوايز گولدن گلاب، جايزه بهترين موسيقي متن براي فيلم The Painted Veil به الکساندر دسپلات Alexandre Desplat تعلق گرفت. پيانو سولوي اين موسيقي توسط لنگ لنگ Lang Lang پيانيست نابغه و جوان چيني (متولد 1986) و ويولون سل آن نيز توسط وينسنت سيگال Vincent Ségal اجرا شده است.

داستان فيلم که از بر اساس رماني از سامرست موام Somerset Maugham نويسنده نکته سنج انگليسي ساخته شده است، داستان عاشقانه و پرتلاطم زوج انگليسي جوانيست که پس از ازدواجي شتاب زده در شانگهاي ساکن شده و در آنجا از هم فاصله گرفته، به يکديگر خيانت ميکنند و در سفري مرگبار در دل شانگهاي قديم، شانس دوباره باهم بودن و خوشبختي را به دست مي آورند.

دسپلات که به خاطر موسيقي ارکسترال غني خود شهرت دارد، براي اين داستان پرماجرا و مفصل، موسيقي تحسين برانگيزي خلق کرده است. لنگ لنگ که انتخاب بسيار مناسبي براي اجراي موسيقي به شمار ميرود توانسته است به زيبايي با موسيقي برگرفته از کشور خود که در مناظري از دهکده هاي دورافتاده و زيباي چين به گوش ميرسد، ارتباط برقرار کند. درست از همان قطعه آغازين، موسيقي حکايتگر هوس و خيانت است. قطعات ديگري چون والس رودخانه The River Waltz و چرخاب Water Wheel با اجراي هيجان انگيز لنگ لنگ بيانگر حس تعليق و موقعيت اضطراري قهرمانان داستان هستند. اجراي مواج ويولون سل وينسنت سيگال در قطعاتي چون پايان عشق The End of Love سرشار از ماتم و اندوه هستند.

ادامه نوشته

رابرت فارنون : افسانه اي در عرصه موسيقي لايت ( بخش اول)

سحر افشاني

 

رابرت فارنون را مي توان بزرگترين آهنگساز موسيقي لايت نيمه دوم قرن بيستم در جهان به شمار آورد. اين آهنگساز کانادايي الاصل که آثار برجسته اي در زمينه موسيقي فيلم نيز ارائه کرده، بدون شک در صورت اقامت در هاليوود به شهرت و ثروت قابل توجهي دست مي يافت، اما در کمال ناباوري و برخلاف تصور همگان، کشور انگلستان را به عنوان محل اقامتش برگزيد.

رابرت فارنون آهنگساز، تنظيم کننده، رهبر ارکستر و نوازنده ترومپت در 24 ژوئيه سال 1917 در تورنتوي کانادا به عنوان سومين فرزند يک خانواده شش نفره متولد شد. او دو برادر به نام هاي برايان و دنيس داشت که هر دوي آنها در زمينه موسيقي به شهرت فراواني دست يافتند. فارنون فراگيري موسيقي را با آموزش ويولن آغاز نمود، در هفت سالگي نزد مادرش مشق پيانو مي کرد. در سال 1930 به همراه برادرش برايان در يک گروه موسيقي به عنوان درامر به فعاليت مشغول بود. او پرکاشن را نيز نزد دونکان اسنايدر(Duncan Snider) آموخت و نهايتا در سال 1934 ترومپت را به عنوان ساز اختصاصي برگزيد و با گروههاي موسيقي مختلفي در تورنتو همکاري کرد.

در سنين جواني، فارنون به دليل اجراهايش در شبکه راديويي کانادا نامي آشنا در زمينه موسيقي بود. او با ارکستر راديويي Percy Faith به عنوان نوازنده اصلي ترومپت، همکاري داشت. طي سالهاي 1937 تا 1943 او عضو تيم سازنده برنامه مشهور و پرطرفدار Happy Gang بود. در سال 1940 از طرف کشور آمريکا از او جهت فعاليت در مقام " رهبر ارکستر" دعوت به عمل آمد، چنين موقعيتي براي او فرصت مغتنمي بود تا مهارتهايش در زمينه آهنگسازي و تنظيم را توسعه دهد و توجه افراد سرشناسي چون پاول وايتمن(Paul Whiteman) و ريچارد کوستلانتز (Kostelanetz Richard) را به استعداد نهفته اش جلب نمايد.

ادامه نوشته

جان بری اسطوره موسیقی فیلم

سحر شهاب

هر چند جان بری John Barry (متولد 1933 در نیویورک) آهنگسازی است که تا ابد به خاطر نقش مهمش در موسیقی متن مجموعه فیلمهای جیمز باند در یاد خواهد ماند اما نباید شهرت فراوان او در زمینه ساخت موسیقی مناسب برای هر نوع (ژانر) فیلم را نادیده گرفت.

سرنوشت او به عنوان آهنگساز فیلم، به نوعی از پیش رقم خورده بود زیرا مادر او نوازنده پیانو کلاسیک و پدرش صاحب چند سینما بود.او در سنین نوجوانی در سینما به پدر خود کمک میکرد و شکی نیست که تماشای فیلمهای متعدد احساسی عمیق نسبت به موسیقی فیلم در جان ایجاد کرد و به وجود آوردن چنین آثاری، آرزوی او شد. جان بری در دوران خدمت سربازی در گروه موسیقی ارتش به نواختن ترومپت پرداخت و کار تنظیم قطعات جز را فرا گرفت.

او بلافاصله پس از اتمام دوران سربازی گروه خود را به نام The John Barry Seven تشکیل داد و قبل از اینکه گروه تنها به اجرای موسیقی بدون کلام بپردازد، خودش در آن میخواند. گروه پس از شرکت در مجموعه Drumbeat از تلویزیون BBC بسیار موفق و مشهور شد و مجموعه ای از ترانه های محبوب و موفق از جملهBlack Stockings را منتشر کرد.

ادامه نوشته