وي تحصيلات آهنگسازي خود را زير نظر نجيل كاظم آكسس به پايان رساند و براي آشنايي با سازهاي بادي چوبي يكسال نيز در كلاس فاگوت كاركرد. وي در سال تحصيلي 28-1327 دوره عالي كمپوزيسيون را با موفقيت و درجه بالا به اتمام رساند. ناصحي آثار اوليه خود را براي درك تكنيك كمپوزيسيون به سبك استادان بزرگ گذشته باخ، سكريابين و گابريل فوره نوشت و به تدريج به مطالعه در موسيقي خاورزميني و بخصوص موسيقي ايراني پرداخت و كوشيد تا در آثارش شخصيت موسيقي شوق را بنماياند.
وي خود عقيده داشت كه در كوارتت زهي مي مينورش بدين منظور دست يافته ، گفتني است كوارتت مزبور هنگامي كه در تركيه اجرا شد مورد توجه پروفسور لودويك چاچكس از استادان آكادمي موسيقي وين فرا گرفت به حدي كه وي به سفارت ايران در تركيه مراجعه و درخواست كرد تا مصنف جوان اين كوارتت را براي مطالعات فني مدتي به وين اعزام دارند. مرحوم ناصحي بلافاصله پس از ورود به تهران در سال 1329 در هنرستان عالي موسيقي به تدريس هارموني، كنترپوآن و فوگ و آهنگسازي پرداخت. به طوري كه به جرأت مي توان گفت غالب آهنگسازان و موسيقيدانان بزرگ امروز شاگردان اين استاد بودهاند. از جمله آثار او ميتوان به پوتم شور (براي ويلنسل و پيانو) – كوارتت زهي در ميمينور – حرمان ( براي آواز و پيانو، كه به حسين سرشار تقديم شدهاست) – آواز بيگفتار ( براي اركستر) – گدا ( براي پيانو) – رقص در بارگاه شاه سمنگان ( براي آواز و اركستر) ملودرام رستم وسهراب و قطعاتي ديگر كه متأسفانه نت بسياري از آنها مفقود شده است اشاره كرد.
ناصحي با كمال تأسف عمر بسيار كوتاهي داشت و در ششم مهرماه سال 1356 در اوج باروري فكري ، زماني كه دستاندركار طرح و تصنيف آثار بزرگي بود. چشم از جهان فروبست.

منبع : هنر و موسيقي