هنر موسیقی

او در دوران دبيرستان عضو مهم انجمن فرانتس ليست (Franz Liszt)، پيانيست و آهنگساز با استعداد مجار بود اما به خاطر ايراد دو سخنراني در دفاع از بارتوک و کوداي - که در آن زمان مدرنيستهاي بسيار جنجالي به شمار مي آمدند - به عنوان دانش آموزي شورشي شناخته ميشد.

تحصيل در رشته شيمي
در سال 1925 او به خاطر دلخوشي پدرش، در رشته شيمي دانشگاه لايپزيک ثبت نام کرد اما پس از اتمام سال اول، تغيير رشته داد و به تحصيل موسيقي پرداخت. استادان او در اين زمان هرمن گربنر (Herman Grabner) و کارل اشتراوب (Karl Straube) بودند. او در سالهاي تحصيل اولين اثر رسمي خود را تحرير کرد که يک تريو- سرناد براي سازهاي زهي بود، اين اثر و يک پيانو کوينتت استادش اشتراوب را چنان تحت تاثير قرار داد که آنرا به انتشارات بريت کوف و هارتل (Breitkopf & Hartel) معرفي کرد و آنها اين اثر را همراه با يک تريو- سرناد منتشر کردند.

روژا پس از فارغ التحصيلي در 1929 به عنوان دستيار براي گربنر کار ميکرد و سپس در 1931 به پاريس نقل مکان کرد. سرناد روزا در بوداپست تحت رهبري ارنست فون دوناني (Ernst von Dohnanyi) اجرا شد. جالب آنکه ريچارد اشتراوس (Richard Strauss) آهنگساز آلماني با شنيدن اين اثر روژا را به شدت تشويق کرد تا به آهنگسازي ادامه دهد.

دهه 30 و موسيقي متن فيلم
روژا در اواسط دهه 30، زماني که دوستش آرتور هونگر (Arthur Honneger) موسيقي متن يک فيلم را ساخت، اين شاخه از آهنگسازي را کشف کرد. با ديدن نتيجه چشمگير کار هونگر، روژا به مطالعه فيلمها و نقش موسيقي در قدرت بخشيدن به آنها پرداخت. در 1937، از او دعوت شد تا موسيقي فيلم جاسوسي-عشقي (Knight Without Armour) را بسازد. اين فيلم که مارلين ديتريش (Marlene Dietrich) ستاره آن بود، يک موفقيت بين المللي بود و مدت کوتاهي پس از پخش آن، از روژا دعوت شد تا به گروه توليد کمپاني London Films بپيوندد. اين کمپاني که توسط فيلمساز مجار آلکساندر کوردا (Alexander Korda) به وجود آمده بود، در طي سه سال آثار کلاسيکي چون چهار پر و دزد بغداد را توليد کرد.