اسکورسيزي خود مي گويد: "مي خواستم تماشاگر را به همراه کوريس به زيارت مي سي سي پي و آ فريقا ببرم. کوري نه تنها نوازنده خوبي است بلکه تاريخ بلوز را نيز خوب مي داند."

در اين ميان اسکورسيزي جا به جا از نما هاي آرشيوي و ترانه هاي قديمي و نوستالژيک بلوز با صداي خوانندگان افسانه اي اين ژانر مثل مادي واترز (
Muddy Waters) و جان لي هوکر(John Lee Hooker) استفاده مي کند.

نکته مهم و قابل توجه اين مجموعه مستند اين است که اسکورسيزي، کارگردان ها را در انتخاب موضوع و شيوه روايت آن کاملا آزاد گذاشته است و هر يک از آنان بر اساس ذهنيت، نگاه و سبک ويژه شخصي خود با موسيقي بلوز مواجه شده و جنبه خاصي از آن را بر جسته ساخته اند.

< اسکورسيزي درباره ايده ساختن اين مجموعه مي گويد: "با مارگارت باد تهيه کننده کمپاني کاپا سرگرم ساختن فيلم مستندي در باره اريک کلپتون بود يم به نام "هيچ چيز جز بلوز" (
Nothing But Blues) که فکر ساختن اين مجموعه به ذهنم رسيد."

"به دنبال آن بود که از چند فيلمساز که هميشه مورد تحسين من بودند و هر يک ارادت خاصي به موسيقي داشتند، خواستم که دريافت شخصي خود را از تاريخ موسيقي بلوز ارائه کنند. به اين ترتيب مي دانستم که نتيجه کار يک روايت خشک و رسمي از تاريخ بلوز نخواهد بود، بلکه روايتي اصيل، عاشقانه و موزائيکي ازاين تاريخ خواهد بود."

"همواره دلبستگي خاصي به اين نوع موسيقي داشته ام و اصولا فرهنگ داستانگوئي از طريق موسيقي ، هميشه برايم جذاب بوده است. موسيقي بلوز، طنين احساسي عميقي دارد و ريشه موسيقي مردم پسند آمريکائي به شمار مي رود."

اسکورسيزي تمام قسمت هاي اين مجموعه را به قطعات موزائيکي تشبيه مي کند که در نهايت ، تصويري ديناميک و پر تحرک از اين فرم هنر بومي آمريکا مي سازد. در واقع اين مجموعه، يکي از بهترين نمونه هاي فيلم مستند است که تا کنون در باره معرفي و تاريخ يک نوع موسيقي ساخته شده است.

فيلم ها نه تنها بيننده مشتاق و علاقمند به موسيقي بلوز را با خود همراه ساخته بلکه به واسطه سبک تصويري متنوعشان و استفاده خلاقانه هر يک از کارگردان ها از نماهاي آرشيوي و آهنگ ها و ترانه هاي قديمي و شورانگيز بلوز و ترکيب آنها با اجراهاي زنده و گفتگو هاي جذا ب و تاثير گذار با چهره هاي نامدار و افسانه اي اين نوع موسيقي، حتي بينندگان عادي را نيز جذب خود مي سازند.