مستند مارتين اسکورسيزي - ۲
روح يک مرد (The Soul of a Man)
ويم وندرس که مستند درخشان "بو ناويستا سوشال کلاب" را در باره موسيقي جاز کوبا در کارنامه خود دارد، در باره مشارکت خود در اين پروژه مي گويد:
"مارتين اسکورسيزي، مي خواست چند فيلم در باره بلوز بسازد. تا کنون هيچ پروژه اي مثل اين نبوده که هفت کارگردان مختلف در باره يک موضوع هفت فيلم مختلف بلند بسازند و هر فيلم از زاويه ديد متمايزي باشد و هر کارگردان بخشي از تاريخ و سرزمين بلوز را که خود مي پسندد، انتخاب نمايد و هيچ محدوديت مضموني و سبکي براي آنها وجود نداشته باشد. اين ايده مارتين، فوق العاده بود.من مي دانستم که او يکي از عاشقان بلوز است ولي او مطمئن نبود که من هم يکي از آنها هستم."
فيلم وندرس، "روح يک مرد" ترکيبي از موسيقي بلوز و زيارتنامه شخصي اوست. فيلم داستان زندگي سه چهره افسانه اي بلوز يعني اسکيپ جيمز (Skip James)، بلايند ويلي جانسون (Blind WillieJonson) و جي بي لنوار (J.B.Lenoir) را به شکل فيلم در فيلم با استفاده از ترکيب صحنه هاي باز سازي شده و نما هاي آرشيوي روايت مي کند:
"به نظر من حقيقتي که در اين موسيقي نهفته است از هر حقيقت ديگري که تا کنون در باره آمريکا خوانده ام يا در فيلم ها ديده ام، حقيقي تر است. در اين فيلم سعي کردم بيشتر از وجه مستند، بر وجه شاعرانه آن تا کيد کنم. کيفيت شاعرانه ترانه ها و صدا ها مرا به وجد مي آورد."
پيا نو بلوز (Piano Blues)
کلينت ايستوود نيز که همواره شيفته "پيانو بلوز" بوده، در فيلم خود با همين عنوان يعني "پيانو بلوز" با نوازندگان برجسته بلوز همراه مي شود. او دقايقي طولاني کنار پيانوي هنري گري (Henry Gray) مي نشيند و عاشقانه به نواختن و خواندن او چشم مي دوزد.
ايستوود در باره علاقه اش به بلوز مي گويد: "موسيقي بلوز همواره پاره اي از زندگي من بوده و در اين ميان پيانو جاي خاصي داشته است. به علاوه موسيقي، هميشه نقش مهمي در فيلم هاي من بازي کرده است (برد، برايم Misty بنواز و پل هاي مد يسن کانتي) . اين مستند، اين فرصت را برايم فراهم کرد که بيشتر از آنکه به جنبه هاي سينمائي کار فکر کنم، بر روي موسيقي به عنوان يک موضوع متمرکز شوم."